hayatın ne olduğunu öğrenmeye çalışan çocuğa din, dil, ırk yuklemek

evet bu bayanın ismi Golda Meir kendisi Israil'in 4. Basbakani (1969-1974) ve son zamanlarda mail ıma ulaşan postalar arasında kendisinin yaşamı içinde söylemiş olduğu bir sözü öğrendim. Kendileri derki "Cocuklarimizi oldurmelerini affedebiliriz. Fakat bizi, onlarin cocuklarini oldurmeye mecbur birakmalarini asla. Ne zaman ki Araplar'in cocuklarina duyduklari sevgi, bize duyduklari nefretten buyuk olacak, o zaman baris yapabilecegiz." bu mail bana tamda israil in askerlerine ateş açan kişilerin çatışma bölgesinde bir ilkokula saklanmaları ve israilli askerlerinde okulu yerlebir edip çoluk çocuk herkesi öldürdüğü günden 2 gün sonra ulaştı. İsrail sempatizanlarının arasında son zamanalarda sık dolaşan bi mail. Söylenen söz vicdanlarını rahatlatmak adına cok başarılı bulunabilir biz çocuk öldürmek istemiyoruz ölen cocuklarımızın acısınıda bastırabiliriz ama siz nezaman çocuklarınızı seviceksiniz. Tv de reklam olsa başarılı olurdu ama kendini aldatmadan başka bişey değil tabikide. Dünyanın neresinde doğarsa doğsun kendini ne fiziki açıdan nede sosyal açıdan ne savunucak nede hayallerindeki düşünceleri bile istediği gibi dile getiremeyen çocuklara böylesine bir anlam yüklemek "sizin çocuklarınız, bizim çocuklarımız, onların çoçukları, müslüman çocuğu yada yahudi çocuğu" gibi ama onlar sadece çocuk yazı israil karşıtı gözükebilir ama dikkati bu düşüncede olan dünyanın heryerındeki grup yada ülkelere çekmek istiyorum. Hiçbiryerde hiçbirzaman bir çocuğu öldürmenin bir okula saldırı yapmanın hiçbir sebebi olamaz. Birgün ortadoğunun gelecek nesilleri bugün hayatta olan atalarından bukadar lüzumsuz kavgalarla insan hayatı harcadıkları için işe yaramaz insanlar olarak anımsıyacaklarını ümit ediyorum...